Kerstgedachten

Op dit moment heeft Tijn, het ongeneeslijk zieke jongetje, 1.301.024 euro binnengehaald voor het Rode Kruis. De hulpverleners kunnen hier ruim 325.000 kinderen mee helpen, die anders mogelijk zouden overlijden aan longontsteking. De getallen zijn indrukwekkend, je wordt er stil van. De teller loopt overigens nog door, want het is pas vrijdag 23 december.

Het positivisme werkt aanstekelijk. Mannen lakken hun nagels in allerhande kleuren en dagen elkaar uit. Social media ontploffen door het zwaan-kleef-aan principe. Op het nieuws biedt de berichtgeving, tussen de terroristische aanslagen door, een welkome afleiding. Wat een briljant idee van vader en zoon. De boodschap is helder: het is nooit te laat, ieder leven telt en elke minuut kun je je leven invulling geven. Beiden dagen je uit dat ook te doen. En we doen het. We antwoorden in grote mate. We zijn geraakt door het bittere lot van een kind dat zelfs in zijn beroerde situatie aan anderen blijft denken.

Hoe anders is de leefwereld van vele fanatieke strijders, overwegend mannen maar ook steeds meer vrouwen, die op dit moment hun duistere zaakjes aan het plannen zijn. Zij zoeken de dood, het verderf en eeuwenoude wraak. Hun hoofden zijn zwart van het gif en van de walging van Westerse waarden. Zij willen de Europeaan laten lijden, zoals hun volk dat jarenlang heeft gedaan. Hun interpretatie van de Koran bestaat uit kille oordelen en levensbedreigende wetten. In hun harten is geen vergeving, geen vreugde, geen warmte. Ze slepen zelfs kinderen mee in hun haat. Kinderen die te vroeg, veel te vroeg, op het slagveld terechtkomen. Murw raken van de dode lichamen en het eindeloze geweld. Afstompen en zelf verworden tot moordmachines.

Vanuit je luie stoel achter je bak chips is het gemakkelijk oordelen. Weg ermee. Het is allemaal tuig en tuig daar moet je korte metten mee maken. Die willen we hier zeker niet. Terug die grensbewaking en een hek om Europa. Toch?

De vraag is of dat je veel zal helpen. Deze kinderen groeien op dit moment op in steden als Aleppo. Steden waar geen gebouw zonder schade is en geen familie zonder drama. Waar geen school is of hoogst onregelmatig, geen verjaardagsfeestjes, geen Nintendo, geen Ipad en geen Nutella. Het begrip ‘veilig’ is volledig aan hen voorbij gegaan. Ze zijn getuige van dagelijks geweld en weten dat de wereld toekijkt via Twitter en TV.  Wat doet dat met een mens? Wat doet dat met een kind? Hoe ontstaat haat?

En hoe breng je vrede? Hoe kantel je de vernietigingszucht? En waar begin je in hemelsnaam?

Denk nog even aan de challenge van Tijn en zijn vader. Hun richtbedrag was bij de start van de actie 100 euro. Door frank en vrij nagels te lakken hebben zij aan het einde van dit stukje inmiddels 1.339.382 euro opgehaald. En de actie loopt nog een dag… Wat leert Tijn ons? Van een kleine fijne gedachte kun je iets heel groots en iets heel moois maken. Zo’n gedachte delen, brengt verbinding tussen jou en de ander. Waar verbinding is, krijgt haat minder kans. Vriendelijk zijn en open staan voor anderen heeft zin.

Zelfs al leef je je laatste dag.

Vrolijk kerstfeest!

2 gedachten over “Kerstgedachten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.